| Amy's profileAmy en Tinus - reislogPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
Amy en Tinus - reislogVolgende bestemming: Zuid-Afrika en Botswana August 03 Weer thuisInmiddels zijn we weer thuis. Na een lange terugvlucht van 24 uur landde we precies op tijd op zaterdag 16 juli op Schiphol. Daar werden we opgewacht door ons welkomstcomité (ouders, ouders en zus)
Vermoeid, maar gelukkig en erg vol van veel verhalen probeerden we al te vertellen hoe het was geweest.
De oudereenheden hadden een geweldige lunch geregeld (bruin brood, melk, mjammie) en met al een voorproefje van de foto's kregen de verhalen meer inhoud.
Inmiddels zijn we alweer een tijdje aan het werk, maar hebben we besloten volgend jaar weer een maand weg te gaan! (Beangstigend hoe je trouwens weer in je oude patroon valt en het na 1 dag werken al lijkt of je niet weg bent geweest...gelukkig bewijzen foto's en herinneringen het tegendeel!)
Wil je foto's komen kijken...wees gerust. We hebben met www.albumprinter.nl een schitterend fotoboek gemaakt, dus je bent zo klaar :)
Ook heb ik een fotosite gemaakt: http://members.lycos.nl/amytinus/ ... maar ja, das natuurlijk minder leuk zonder al onze verhalen erbij! July 14 week 4bHAllo allemaal,
Nog steeds in Zimbabwe en alles gaat goed. We hebben eergisteren de Vic Falls aanschouwd en ook dit was overweldigend mooi! Over 1700 meter vallen in verschillende watervallen de Falls ca. 100 meter diep in de Zambezi river. Dit spektakel zorgt voor een gigantische nevelwolk. Als je dus langs de falls loopt (ter hoogte van de bovenkant) word je dus omring door een nevelregen die in plaats van boven naar beneden, juist andersom van beneden naar boven 'valt'. We hebben een heel stuk langs de Falls gelopen en waren echt soking wet! En natuurlijk dankzij de intense zon hier een schitterende regenboog door de neveldamp. Echt super!
Gisterochtend was het Tinus' birthday! We werden opgepikt om 6.45 voor de langverwachte elephantback safari. En het was onvergetelijk. We zijn lekker op de leider van de rij gaan zitten, het enige mannetje en onze olifant heette Clam. Echt heel stoer om bovenop zo'n dier te zitten die een beetje rondloopt en af en toe met zijn slurf een boom uit de grond rukt om even een lekkere snack voor onderweg te hebben haha.
Na een uur in de bush te hebben gereden, mochten we de olifanten nog eten geven, aanraken, interacten, etc. Echt grappig, leg je van die snoepies op je hand en dan zuigt ie het letterlijk als een stofzuiger met zijn slurf op! Maar je moet je hand niet dicht doen, want dan breekt ie m letterlijk open. Er zit echt een kracht in die slurf, 45000 spieren! Wist je trouwens dat olifanten links of rechts-slurfig zijn? Wij niet :)
De supermarkt hebben we hier ook inmiddels bezocht. Er staat een hele lange rij buiten voor brood, maar de basics zijn binnen redelijk verkijgbaar, maar wel voor een hoge prijs (denk pasta, rijst en meel). En soms zijn dingen er gewoon niet. Zoals boter, of suiker.Maar je hebt weinig keuze. Wil je bijvoorbeeld soep, dan ga je naar het schap soep en dan staan er 5 kolommen en 10 rijen soep, 1 soort: Knorr beef-vegetable soep. Allemaal hetzelfde dus.
Er is hier ook een beroep in de supermakrt die ik nog niet snap, namelijk blikjesafstoffer. Er staat echt iemand alles af te stoffen.
We hebben inmiddels ook de craftsmarket bezocht. Megaveel standjes met alle soorten houtsnijwerk en beeldhouwerk van zachte steen in verschillende kleuren. Erg veel keus.
Om nog het een en ander mee naar huis te kunnen nemen heeft Tinus bijna al zijn shirts verhandeld op de markt tegen schalen, bestek en van alles en nog wat :)
We zijn er meerdere keren geweest, dus toen we vandaag teruggingen, liepen de handelsmannen in Tinus zijn shirts rond.
Voor ons zit de reis er nu echt bijna op, maar gelukkig hebben we veel om op terug te kijken. We hebben inmiddels al lang besloten dat we zeker vaker naar Afrika terug zullen gaan. De mensen, de sfeer, de wildlife, de natuur, geweldig!
C U in Holland,
Liefs Amy en Tinus July 12 Week 4Nou mam, heb ik voor nu even niks meer aan toe te voegen, thanks!
De sunrisegamedrive heeft niks spectaculairs meer opgeleverd, behalve een dode olifant die als klimtoren en lekkere snack werd gebruikt door een stel leeuwinnen en welpen (euh, dat vinden we dus al niet bijzonder meer...ahum). Helaas geen mannetjesleeuw en ook geen luipaard, maar alle foto's die we hebben verzameld van het wildlife zijn sowieso geweldig! We zijn echt verwend!
's Middags hebben we met pijn in ons hart Botswana vaarwel gezwaaid, nadat we nog de nodige cash bij de bank hadden gehaald (konden max 500 USD opnemen, rest halen we wel in Zimbabwe dachten we).
De grensovergang verliep soepel en 's middags hadden we onze intrek al in Victoria Falls Backpackers. Weer een mooie en zeer relaxte hostel.
Maar schijn bedriegt, want Zimbabwe heeft in de eerste dag al zijn andere kant laten zien. De situatie is hier toch erger dan we hadden verwacht. Maak je vooral geen zorgen om ons, wij zijn wel veilig, maar ik zal een voorbeeld geven.
Er is hier geen geld. Niet dat je geen geld kunt halen bij de bank ofzo, er is hier letterlijk geen geld. Men gebruikt inmiddels een soort cheques als ruilmiddel. De inflatie is hier het afgelopen jaar al 1000% (geen typfout) geweest en niemand weet meer waar ie aan toe is. HAd je vorig jaar 1000 ZImbabwe dollar, heb je er nu nog 1. Gekkenhuis. Ook ligt er geen brood, suiker, melk of dat soort basisbehoefte op de planken in de supermarkt. En er is nog geen licht aan het eind van de tunnel. Geen hoop op een betere toekomst en je leeft bij de dag, wie weet hoeveel geld morgen waard is en wat je ervan kunt kopen. De prijzen van producten die je wel kunt kopen, liggen namelijk weer erg hoog, denk hollandprijzen in een derde wereld land.
We kunnen hier dus niet pinnen, geen creditcard gebruiken, gewoon nergens aan geld komen! De meesten gaan de grens over naar Zambia om het daar te proberen, maar onze hostelgastvrouw wist niet zeker of ze daar ook Mastercard accepteren. We zullen het dus met onze laatste dollars moeten doen, dus alvast sorry voor degene die souvernirs verwachten, wellicht kan dat echt niet.
Verder hebben we gisteren pizza besteld en dat hebben we geweten ook. Voor het eerst zijn we romantisch samen de hele nacht opgeweest om af en aan naar het toilet te lopen. Welkom in Zimbabwe!
Nu wat positief nieuws dan. We gaan zo eerst naar het natuurwonder Vic Falls! Morgen gaan we wel olifantenbackriding-safari doen, dus daar hebben we erg veel zin in! En dan zijn we zaterdag inderdaad weer thuis.
Bellen en e-mail zijn ook een probleem, het enige communicatiemiddel is nu even het weblog (hotmail lukte niet). Dus Jim, Esther, Adrie, Hanny en alle anderen, we're fine and we'll be back on Saturday.
We zullen niet meer bellen vanuit Zimbabwe, maar proberen het vrijdagmiddag vanaf Johannesburg Airport.
Hele dikke kus!
Amy en Tinus, live vanuit Zimbabwe July 10 week 3, via telefoon aan Esther gemeldweek 3 - Botswana - ter verduidelijk van Esther's verhaal I was wrong! Woensdag zijn we naar ‘het water’ gelopen, wat al bij de nieuwe brug was, nog maar 1km verwijderd van onze oude brug. Maar er moesten nog wel wat poeltjes gevuld worden, dus ik dacht nog steeds, dat duurt dagen! Met David en Johan zijn we ’s middags onze tweede Okavangotrip begonnen, maar dan Back to the Bridge-style! Back at the Bridge was het water alweer heel ver :) En dat hebben we geweten, de volgende ochtend vroeg met een megakater de tent ingepakt en David heeft ons naar de bus gebracht. ===== Vanmiddag tel. uit Botswana, of ik even terug wilde bellen. Ja, binnen een minuut een uitgelaten Amy aan de lijn. Weer vol verhalen van week 3.Afgelopen week de 2e excursie naar de delta gemaakt met de beheerders van de camping. Ook dit was super, wel veel minder dieren gezien. David en Johan hebben ze toch een mooie dag bezorgd. Leuk detail is dat ze de volgende morgen op nog geen 100 meter afstand van hun tentej leeuwensporen vonden!! Tinus was samen met David nog in de nacht hout wezen sprokkelen.....
Gisteren, zaterdag, zijn ze 700 kilometer gaan reizen naar Tjobi, vlakbij de Victoria Falls, nog wel in Botswana. Het hadden twee aansluitende busreizen moeten worden, maar helaas, na 300 km kwam na uren wachten bus 2 en helaas, die zat vol. Ze zijn gaan liften en binnen vijf minuten stopter er een aardige mevrouw, zij nam ze mee tot zo,n 100 km voor de eindbestemming. Inmiddels arriveerde hetzelfde busje daar. Die had wat passagiers geloosd, dus konden ze het laatste stuk toch nog met de bus mee. Ze camperen nu in Kasane in de Teberiversafari camping. Vanmorgen hebben ze in Tjobi een gamedrive gedaan. Vanmiddag een bootcruise gehad. Wel 75 olifanten om hun heen gezien, spelend en ravottend in het water. O ja nog detail van de busreis. de bus moest tot driemaal stoppen voor overstekende kuddes zebra's en olifanten. En dat op de snelweg (lees tweebaans). Struisvogels ook volop en zeer veel vogels gespot. Morgenvroeg eerst nog een sunrisedrive, het enige wat ze nog niet gespot hebben is een mannetjesleeuw!! O ja en een luipaard, maar die hoop hebben ze al opgegeven.
Morgenmiddag dus naar de Victoria Falls. Ze nemen eerst nog credits op in Botswana, ze zijn gewaarschuwd geen geld op te nemene in Zimbabwe. Het aantal foto,s neemt met verontrustende aantallen toe...u is gewaarschuwd. Vandaag was de eerste bewolkte dag.
Samengevat: ze klinken erg vrolijk, zijn echt los van het westen hier en hebben een schitterende tiijd samen.
Ze weten niet of ze nog ergens telefoons of internetmogelijkheden krijgen, dus maar herhaald: geen nieuws is goed nieuws. A.s zaterdag zijn ze weer terug in nederland. Veel groeten van allebei en dikke kussen.
Opgetekend uit een snel telefoongesprek, mogelijk dat ik reizen en trips door elkaar heb gehaald, aan hen om dit te zeijner tijd te verbeteren!
Groet van Esther (voor die het niet weten, moeder van Amy).
July 06 Week 2 1/2Dumelang!
Hier zijn we weer, alive and kicking! Internet lijkt zowaar goed te werken, dus we proberen vandaag challenge 2 rond te krijgen, een paar foto's te uploaden. Inmiddels hebben we er al ca. 500, dus ik vind al jullie opmerkingen om snel foto's te komen kijken erg dapper haha! Een kleine selectie staat op flickr.com (http://www.flickr.com/photos/62541910@N00/). Het is wel onmogelijk om ze hier te verkleinen.
Anyway, waar waren we gebleven? We zitten nog steeds in Maun,in het noorden van Botswana. Maar we zijn verhuisd van de onpersoonlijke megacamping genaamd AudiCamp naar een supercool backpackersplace, called Back to the Bridge Backpackers met uitzicht op onze eigen twee hippo's in de waterpool en 's ochtends komt de African Fisheagle even hallo zeggen (net als de vier honden en hoogzwangere kat trouwens). Inmiddels alweer geheel geintegreerd, aangezien daar ook de bar zit waar veel mensen elke dag komen :)
Bijvoorbeeld Louisa, een nederlandse schilderes die hier nu 3 jaar woont. Zondag zijn we daar uitgenodigd om met David en Helena (the owners van The Bridge) te komen eten. Erg gezellig, aangezien ze 16 honden, 8 katten en een papegaai heeft (Tinus paradise) En speciaal voor de nederlandse bezoekers zuurkool had gemaakt haha, het is natuurlijk winter hier! Was dus erg gezellig! Maandag zijn we op mokorotrip door de Okavangodelta gegaan. Dat ging bijna niet door, want Maestro (kijk maar op je bankpas) kennen ze hier niet, dus kunnen nergens pinnen of geld halen. Hebben dus al onze dollars en travellerscheques in moeten leveren en toen waren we blut! Gelukkig bestaat er nog iets als creditcard, ons laatste redmiddel!
Maar goed, na een lange rough ride door de bush in een open jeep (met een lekke band en slechte vering), kwamen we in een dorpje aan waar de polers gereed stonden om ons twee dagen door de delta te varen. Een mokoro is een traditionele kano gemaakt van een boomstam, helemaal handmatig uitgehakt met een bijl.
Dus wij, onze campinggear en de poler (de man die met een lange stok de mokoro vaart) in zo'n mokoro. Na 5 minuten gingen we alweer terug. Ten eerste bleek er een rode mierennest in de mokoro te wonen. Maar dat was niet de reden. De reden was dat we letterlijk 1 cm boven het water dreven en dus niet echt onze droge billen gegarandeerd konden worden, laat staan dat we 2 dagen zouden blijven drijven.
Dus ingeruild voor een fiberglas kano (Amy blij en mieren weg) en toen echt op weg. Stel je een beetje een nederlands vlak landschap voor, helemaal overstroomd, dus 20 cm. diep, en dan de gewone loofbomen afgewisseld met palmbomen en baoabs en de meest rare volgels die overvliegen, maar ook de vele eagles en als je goed kijkt, zelfs een olifant die aan de waterkant staat te eten!
Na een paar uurtjes lekker relaxed kwamen we aan op een eiland en hebben we de tent opgezet, om nog een wandeling te maken. 10 m. van ons kamp zag Peter de poler het eerste spoor: "male lion, was here yesterday evening" ... slik. Maar tijdens onze lange wandeling hebben we alleen dieren op een safe distance gezien, giraf, bavianen en olifant. Maar ja, dat betekent wel dat ze er zitten! Na ons eten zijn we vroeg de tent in gedoken om naar het jungleconcert te luisteren, kikkers, krekels en vogels. Gelukkig of helaas, maar net hoe je het bekijkt, hebben we geen leeuw gehoord :)
Heerlijk geslapen! De volgende ochtend vroeg weer een junglewandeling, echt wel heel spannend. Helaas was onze guide niet echt spraakzaam, dus we hadden geen idee waar we heen gingen en of we iets op het spoor zaten.
's middags weer relaxed teruggepoled. Zelfs weer twee olifanten tegengekomen, maar helaas ook veel toeristen. We zijn wel alletwee sunburned, want ja, water, zon en wind and no shadow!
Aan het eind van de middag waren we weer in the Bridge, waar we al aangekondigd werden als "lobsters coming in!" en de biertjes stonden weer klaar en koud.
Toen we David onze ervaringen vertelden met de poler die niet spraakzaam was, de weg niet echt wist en dat we ook veel toeristen waren tegengekomen, had ie gelijk zoiets van: Dat kan ook anders. Ik moet hier even bij vertellen dat The Bridge pas een maand heropend is en wij eigenlijk de eerste gasten zijn! De mokoro van the Bridge is nu ook klaar, dus morgen neemt David ons persoonlijk mee naar de Okavango Delta, want hij wil een nieuwe formule uitproberen en dan kunnen wij mooi proefkonijnen zijn. Dus morgen weer relaxed kamperen in de jungle!
Vandaag lekker chillen. We hebben de was al in de ton gedaan en zijn nu in de stad, dat telt als een heel drukke dag, dus mogen we de rest van de dag weer relaxen om op krachten te komen voor morgen.
Ow ja, nog een ding. The talk of the day hier in Maun is hoever het water al is. De Okavangodelta bestaat dus uit water wat helemaal uit Angola op een enorm langzaam tempo hierheen trekt. Er worden hele weddenschappen over gehouden wanneer het water welk punt bereikt. Is ook niet zo gek, want veel mensen ziten gewoon vier maanden zonder water! De waterpool waar wij aan ziten en waar de twee hippo's wonen, is een overblijfsel vand de vorige periode en ligt in een verder droge rivier. De gok is dat het water er vrijdag is, maar ik geloof er niks van!
En ow ja, om op de vraag over het eten terug te komen. We eten heel goed en hebben nog nergens last van gehad (afkloppen). Maaltijd bestaat gewoon uit een flink stuk vlees (supergoedkoop, want ja, er is veel van), aardappels en sla, haha, lekker hollands dus!
Zaterdag trekken we verder naar Kasane om hopelijk naar Chobe te gaan (olifantenpopulatie 70.000), als het niet net zo achterlijk duur is als Moremi national Park, want dat hebben we maar geskipped. En dan hebben we nog maar een week! Till next time!
Liefs, bruine Amy en Tinus
July 02 Week 2Ok dan, week 2 :)
In Nelspruit bleek al dat het lastig zou worden om snel in Francistown of zelfs in Maun te komen, aangezien de bussen en treinen elkaar steeds op 15 minuten missen. That's Africa!
Dus we hebben er lekker drie dagen over gedaan. Op zondag van Nelspuit naar Johannesburg (Madagascar gezien in de bus!) waar we hebben overnacht in een geweldig hostel met te veel biertjes en gezellige Afrikanen. De volgende dag Joburg - GAborone, ook met de bus, alleen niet zo luxe als de Greyhound! Maar wel al een schitterende zonsondergang gezien over de vlakke velden van Botswana! De grensovergang ging helaas niet zo soepel als we wilden, want de douane moest per se weten waar we sliepen in GAborone en wij waren de naam van de hostel vergeten, dus moesten terug Zuid-Afrika in om de tas met de LP uit de bus te halen :) In Gaborone hadden we een slaapplaats in een simpele lodge en de volgende ochtend vroeg gingen we met de trein naar Francistown. Eerste klas haha, weer een interessante ervaring rijker. Tinus was bijna te laat, want hij werd door de security vastgehouden omdat ie foto's maakte op het station, moest ie eerst aan de manager vragen, maar daarvoor moest ie het probleem aan 4 verschillende mensen uitleggen om vervolgens hen te overtuigen dat ie het niet voor de concurrent ging gebruiken (zit de NS op te wachten!). De trein stopte op plaatsen waar je niks in de wijde omtrek zag en op een gegeven moment stopte de trein en iedereen rende naar buiten, bleek een auto tegen de trein aangereden of andersom, maar gelukkig niks aan de hand. In Francistown aangekomen was ook niet echt spannend, maar de volgende ochtend op het busstation was geweldig! Een megaparkeerplaats vol met busjes en bussen. We gingen in de bus naar Gweta zitten om 10 uur en maakten nog de grap dat ie pas zou rijden als ie vol was....en dat deed ie ook haha, om half twaalf! Anyway, na een paar uur in zweetlucht zitten en als kussen gediend te hebben voor een black big mama zagen we het herkenningspunt voor onze stop, Planet Baobab. We stapten uit en bevonden ons in de middle of nowhere. LInks...alleen weg, rechts...alleen weg en achter ons een bordje ' All welcome, 1km'. Ok, maar gaan lopen en na 10 minuten bevonden we ons ineens in de oase die Planet Babob heet. We zijn verliefd. Nog nooit zo gastvrij ontvangen en alles was geweldig! Er was een familiereuni van 50 man en we zijn inmiddels helemaal geintegreerd. We konden de volgende dag mee op een flycamp en dat was helemaal geweldig! Dat betekent: met een 4x4 jeep eerst een gamedrive door de vlaktes (spotted de mega secretarybird en de martial eagle en de tawny eagle en megaveel struisvogels), dan de quads pakken en dan de zoutvlakten op, om daar de nacht door te brengen in de open lucht. So we did en het was geweldig en als je de foto's ziet, kun je het pas begrijpen, maar ik zal een poging doen. De zoutvlakten bestaan uit zandzout, wit/grijs van kleur. Als je eenmaal met je quad erop bent, zie je 360 graden om je heen niets dan vlakten en horizon waar de blauwe lucht aan grenst. Op een gegeven moment zagen we aan de horizn een paar stipjes en dat was ons kamp! Stoeltjes, vuurtje en gewelidg tenttoilet! Vandaar met een biertje in de hand de mooiste zonsondergang ooit gezien en toen, na een heerlijke maaltijd bereid door onze gids Oyapu, de sterren bekeken. Je zag ze allemaal! En veel vallende sterren en de hele melkweggordel boven je hoofd en links en rechts en overal sterren! Net of je in zo'n sneeuwbol staat, maar dan met sterren. Dus de hele nacht starend naar boven gelegen! Volgende ochtend na een megamooie zonsopgang op de quads weer terug (kkkkoud!) en later met pijn in ons hart afscheid genomen van de oase en de mensen, maar we konden een lift krijgen naar Maun, dus dat was fantastisch. Achterin een bakkie (pick-up) 200 km naar Maun alwaar we afgezet zijn in Audicamp. Dat is niet echt onze smaak, dus vandaag verhuizen we naar Bridge Backpackers. Als ik hier klaar ben, pakken we het minuibusje weer terug naar de camping en zien wel wat we de komende weken gaan doen. De safari's zijn megaduur, maar we willen iig naar Okavango in een kano (mokoro) en Chobe, dus hopelijk lukt het nog om daar verder verslag te doen. C U! Amy en Tinus week 1WEEK 1 Ok dan,
Anyway, week 1. Ik houd het maar even kort, want internet kun je hier echt niet vertrouwen. Dit is het eerste werkende wat we tot nu toe zijn tegengekomen!
Nadat we aangekomen zijn in JOhannesburg hebben we gelijk de taxi naar het busstation gepakt en werden geconfronteerd met het echte Afrika, aangezien er geen blanke in de wijde omtrek te vinden was, laat staan backpackers. En er was een stroomstoring op het station, dus we konden onze kaartjes niet krijgen :) Maar dat kwam natuurlijk allemaal goed en na een lange busrit van 6 uur kwamen we laat aan in Nelspruit alwaar we onze intrek namen in de Funky MOnkey Backpackers. Erg relaxed! De volgende dag wilden we gelijk naar het Kruger Park en volgens ons plan moest dat wel met public transport lukken...NOT! Dus een auto gehuurd en 's avonds sliepen we al in Pretoriuskop! We waren het park nog geen tien meter binnengereden en we stonden al oog in oog met een koedoe (kruising tussen lama, paard en zebra). Het was geweldig. We sliepen in een rondavel, oftewel een rond stenen hutje met rieten dak! De volgende ochtend vroeg hadden we een morningwalk safari door het park geboekt en we waren de enige, dus hadden de gids voor onszelf. Echt amazing, een geweldige ervaring, we hebben zelfs oog in oog gestaan met een rhino! OP 20 meter afstand! De rest van de dag zelf door het park gecruised, op weg naar Skukuza, de volgende plaats. Daar hebben we de tent opgezet en twee dagen gestaan. Die twee dagen waren gevuld met zelf rondrijden en we hebben echt veel gezien! Olifanten, giraffen, nijlpaarden, koedoes, bavianen, heel veel boksoorten, impala's, waterbok, veel vogels, elke dag leeuwen!, hyena's, buffels, gnoes, zebra's, zwijnen., neushoorns. En echt op korte afstand. Dan reed je rond en zag je twee uur niets en dan ging je de hoek om en moest je op de rem omdat er 100 zebra's de weg oversteken. Ook bij waterpoelen kon je uren kijken naar hippo’s en krokodillen. We hebben ook nog een nightdrive gedaan, hele aparte ervaring! Weinig gezien, maar in het donker door het Kruger Park moet je een keer meegemaakt hebben!
Na 3 dagen moesten we helaas de auto weer inleveren in Nelspruit. Maar vanuit daar zijn we met een gids (denk surfdude) de Blyde River Canyon gaan verkennen. Echt schitterende panorama's (God’s Window, potholes, Berlin Falls, Pineapple) en we hebben zelfs gezwommen in Lisbon Falls, ik denk het koudste water ooit (het is hier nog steeds winter).
Die zondag moesten we weer de hort op en dat is het einde van week 1. (week 2 was nog beter!)
Liefs Amy en Tinus June 19 Ready for take-off!Na 210 nachtjes slapen oid is het dan toch eindelijk 19 juni! Vandaag om half 8 stappen we bepakt en bezakt in het vliegtuig! We hebben het netjes gehouden deze keer met de backpacks, nog geen 20 kilo p.p, ondanks alle 'lichtgewicht' spullen die we mee nemen. En nog wat in de handbagage natuurlijk. En dit is dan echt het meest hoognodige na een aantal afvalrondes. Gelukkig heeft mijn noodrantsoen chocolademousse de selectie overleefd en mag mee! Anyway, we zijn er echt helemaal klaar voor en hebben er super veel zin in. Volgende verslag: waarschijnlijk vanuit Skukuza - KrugerPark! June 13 Foto's van de reis op flickr.comDe foto's van onze reis krijg je natuurlijk pas te zien (als je dat wilt) als we terug zijn. May 26 Calling Africa...We komen om half elf 's ochtends in Jo-burg aan. En tja, wat gaan we dan doen? Allang besloten dat we zo snel mogelijk de meest criminele stad ter wereld uit wilden (sorry voor degenen die van mening zijn dat deze stad wel degelijk de moeite waard is om langer te blijven hangen). Eigenlijk is het doel om zo snel mogelijk Kruger Park te bereiken. Handigste manier met het openbaar vervoer is de bus te nemen naar Nelspruit en vervolgens te kijken hoe we via Hayzyview de main gate naar Skukuza kunnen nemen. De bus naar Nelspruit doet er ca. 6 uur over. Vanuit Amsterdam zit je dan al lang en breed in Parijs, maar in Afrika is dat natuurlijk peanuts. Vandaar dat het ook niet meer dan logisch is om als we het vliegtuig uitrollen na een reis van 12 uur, we gelijk de bus instappen om nog iets verder te gaan. Aangezien we ruim in de avond, rond half negen, in Nelspruit arriveren, leek het ons toch wel handig om voor die eerste nacht dan toch maar een hostel te reserveren. Na lang zoeken viel ons oog op de Funkey Monkeys backpackers. E-mailtje gestuurd, maar die kwam terug dus ja, het enige wat je dan kunt doen is bellen, naar de andere kant van de wereld. Tinus zou een telefoontje eraan wagen. Natuurlijk even voorbereid wat we allemaal wilden weten en moesten vragen en toen een ellenlang nummer gedraaid...hij ging over...en er werd opgenomen. De persoon of bandje aan de andere kant, wie of wat was nog onduidelijk, ratelde snel iets en toen viel het stil. Tinus kon niet zo goed verstaan wie of wat hij nu aan de lijn had en om dat te verifieren stelde hij op dat moment een beetje twijfelend de schitterende vraag: "Hello..., is this Africa?" Het enige is dat we nog geen mailtje van onze aardige rastaman hebben ontvangen, dus ik denk dat ik maar eens een belletje naar Afrika eraan ga wagen! May 15 FactsHandige dingen te weten over Zuid-Afrika en Botswana... Algemeen
Zuid-Afrika
Botswana
Be prepared...Nog zo'n 5 weken en dan pakken we onze bacpacks en gaan richting Johannesburg! Voor je idee; de ruimte in de backpack van de reiziger wordt niet voor het grootste deel opgevuld door kleding, maar door dingen voor situaties à la 'wat als...'. Ok, ok, het motto: als je je pinpas/creditcard en paspoort bij je hebt, kom je al een heel eind, geldt natuurlijk nog steeds, maar als je je net iets beter wilt voorbereiden, is bovenstaande geen overbodige luxe...en we hebben natuurlijk ook nog de SAS-survivalguide bij ons en the holy travellersbible oftewel de Lonely Panet. Conlusion: WE ARE SO READY TO GO!!! March 06 VluchtgegevensDe vlucht zit als volgt in elkaar: HEEN:
Vluchtnummer: IB3249 (Iberia) Vertrek : Amsterdam op vrijdag 19 juni om 19:35 uur Aankomst: Madrid op vrijdag 19 juni om 22:00 uur
Vertrek : Madrid op zaterdag 20 juni om 00:25 uur Aankomst: Johannesburg op zaterdag 20 juni 10:25 uur
TERUG:
Vluchtnummer: UM 303 (Air Zimbabwe Corporation) Vertrek : Victoria Falls op vrijdag 15 juli om 14:15 uur Aankomst: Johannesburg op vrijdag 15 juli 16:00 uur
Vluchtnummer: IB6050 (Iberia) Vertrek : Johannesburg op vrijdag 15 juli om 20:45 uur Aankomst: Madrid op zaterdag 16 juli om 06:50
Vluchtnummer: IB3254 (Iberia) Vertrek : Madrid op zaterdag 16 juli om 08:50 uur Aankomst: Amsterdam op zaterdag 16 juli om 11:15 uur Geboekt!Yes, eindelijk geboekt! Het heeft wat voeten in de aarde gehad en we hebben ons ruim de tijd gegeven om ook daadwerkelijk de stap te zetten. Probeer dit niet, I repeat: Probeer dit NIET in een reisbureau te doen. Je zult erachter komen dat je na 2 uur wachten, zuchten, vragen en wachten het beter zelf had kunnen doen. Uiteindelijk kwam de reisbureaumevrouw er namelijk achter dat ze geen binnenlandse vlucht Vic Falls-Jo'burg kon boeken...dus zonde van de tijd. Dus dan maar zelf doen, online met behulp van de creditcard. Dus uiteindelijk via www.vliegticketszoeken.nl (eigenlijk ATP travel) de tickets geboekt. We wilden het liefst een e-ticket, zodat we niet 4 weken ons retourticket in de backpack zouden hoeven bewaren en bij deze maatschappij leek dat zelfs te kunnen! Dus de optie e-ticket aangekruisd en na de 7 stappen te hebben doorlopen en alles betaald, kwam de mededeling: "U kunt u tickets ophalen op de dag van vertrek bij de ATP-balie op Schiphol". Shit, nou ja, vooruit. Vervolgens een week later durfden we stap 2 aan: de binnenlandse one-way vlucht Vic-Falls -> Jo'burg. Zelfde maatschappij. Maar ja, hoe zorgen we er nu voor dat dat ticket bij onze andere tickets ligt op de dag van vertrek op Schiphol? Even bellen: "Ja, natuurlijk, geen probleem, we zorgen dat het klaar ligt". Waarom krijg ik al een onderbuikgevoel dat dit niet het geval zal zijn... January 29 Openbaar vervoerInmiddels zijn we druk bezig om overal van internet informatie te halen. Mijn meest favoriete site is het forum van Lonely Planet, oftwel de Thorn Tree. Ik heb hier al een aantal vragen gesteld en binnen een dag kreeg ik ca. 6 antwoorden van andere Afrika-bezoekers. Zo heb ik bijvoorbeeld de vraag gesteld of het eigenlijk wel te doen is om in Botswana met het openbaar vervoer te reizen, of dat we toch beter een auto kunnen huren. Deze laatste optie is natuurlijk erg prijzig, zo'n 40 euro per dag en in de parken moet je eigenlijk een 4-WD hebben en dan zit je gelijk op zo'n 150 euro per dag. Niet echt goedkoop dus. De reden voor Maun is heel simpel. Deze stad wordt door veel toeristen als uitvalsbasis gebruikt voor de verschillende trips naar de Okavango Delta en Moremi NP in het noordwesten, en Chobe park in het noorden. Hier vechten de verschillende touroperators om de rijke toeristen hun dure safarireizen aan te bieden.
|
|||||||
en een voorkeur heeft voor blauwe en zwarte kleding. En zo hebben we nog een hele lange paklijst van alle necessities for the well-prepared traveler.
)!
. De pooler is gelijk ook je gids en kok, maar dat betekent wel dat jij het eten voor hem mee moet nemen!|
|
